تبليغاتX
نوای دل - وقتی که به من غزل غزل میشی تو

نوای دل
اینکه شبیه او به عالم نمی شود × نامش دل منست که آدم نمی شود

وقتی که به من غزل غزل میشی تو

نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 18:57 روز شنبه شانزدهم شهریور 1387

 

وقتی کــــــه به من غـــزل غـــزل میشی تو

مــفهـــوم ِ طـــــــراوت ِ حَـــــمــــل میشی تو

دنیا همه از فــقــــــر اگــــــر مـــی میــرنــد

بـــر سفــره ی من نــــان و عسل میشی تو

از فــلسفه تـــا دیــــن و بـــه آئین ِ نــــوین

مــــــوجـــــــود ِ مـــقــدس ِ اول میــشی تو

تشبیه تـــــو کــــفر است بــــه موجود اول

مَـعبــود ِ دگــــــر حـــــــد اقـــــــل میشی تو

کــــافـــــــر شده ام بــــاز ...  ولا حول ولا

تکــــفـــیــــر مـــن از روز ِ ازل میشی تو

تـــا بــــــنـــــده شوم بــــــاز خـــدا را یـــابم

در بــــیــن مـــن و خـــــــــدا خَلَل میشی تو

*** 

توجیه 

آن کو ؟ ز خیالی، ز غمی رست، بگو !

دل را بـــه تــمنـــای کس نبست ، بگو !

معبود کس خدا و کسی را دو چشم کس

بی دین درین هستی کسی هست ؟ بگو !

سلیمان دیدار شفیعی

کابل، افغانستان

سنبله ۱۳۸۷