نه دیگر خوب و نی دلکش بسازیم
نه حوُر و لیلی و مَهوَش بسازیم
برای خرمن ِ دُزدان ِ کشور
بیا کاین شعر را آتش بسازیم .
***
به تن کُرتی و شلوار است ، وکیل جان !
دگر شرمت ز دستار است ، وکیل جان !
به گردن « تای » و لیکن تا هنوزم
دهانت پُر ز نصوار است ، وکیل جان !
