نوای دل
اینکه شبیه او به عالم نمی شود × نامش دل منست که آدم نمی شود


نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 15:46 روز چهارشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۴

زنانی را دیدم
جنازه بر دوش
میت:
مردانی بود
"فرخنده" نام.

سلیمان دیدار شفیعی





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 15:24 روز دوشنبه ششم بهمن ۱۳۹۳

برگرد، بیا  نمان که مرا درد می خورد

اینجا مرا بدون شما درد می خورد

از بس که زنده گی به تو عادت نموده است

بی تو اتاق و پنجره ها درد می خورد

دیوار رو به روی من و قابِ عکس تو

با فرش و ظرف و بستر ما درد می خورد

در پای تو چه است که بی سازِ مقدمت

سنگفرشهای کوچه حتا درد می خورد

بی تو تمام حادثه ها مُفت می رسند

روز و شبم به نام خدا درد می خورد

حالا که حرف آخر این شعر گشته ای

الهام هم به یاد شما درد می خورد

ای ناجیی بزرگ من و رد بلاهام!

زودتر بیا که زود مرا درد می خورد


سلیمان دیدار شفیعی

5/11/1393   -   25-01-2015





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 15:17 روز پنجشنبه یازدهم دی ۱۳۹۳

 

سال نو ترسایی ست و ما جز ترانه، آهی در بساط نداریم تا تقدیم تان کنیم.
ترانه ی جدید من با صدای بی نظیر بانو آریانا سعید
تقدیمش می کنم به بانوان ایستاده ی سرزمینم و به تمام همنسلانم که خون تغییر در رگهای شان در جریان است. باورم بر این است که ما (بید ضعیف) نیستیم، تنها کاری که باید بکنیم این است که در حال و امروز ریشه بدوانیم تا فردا، آیندگان ما پرثمر باشند و مثل ما میراثدار میوه های پوچ از درخت های بی ریشه ی پدران ما نباشند.
سپاس ویژه از بانو آریانا سعید و صدای رسا و گلوی طلا...یی اش، از شهرام فرشید و آن انگشتان هنرمند و معجزش و از حسیب سائد، برای زحمت های بی دریغی که پیهم برای ترتیب اینگونه آثار می کشند.

این هم متن کامل ترانه ی قهرمان:

 

اگر بالم شکسته

دهانم را ببسته

اگر دیو زمانه

سرِ راهم نشسته:

 

نه دلگیرم، نه خسته

ز هر بندم گسسته

به زندانت نسازم

منم آزاده، رسته

 

نه آن بیدِ ضعیفم که ترسم یا بلرزم

به هر توفان که آری، نفس دارم برزمم

ز تصیمم نگردم، دهی صد زخم و دردم

به قامت: استوار و به افکارم: بلندم

 

اگر زخم زبانت

 کند چشم مرا تر

وگر تیغ نگاهت

زند روحم به نشتر

 

بخواهی هر چی آور

نمگذارم به تو سر

به افکارِ بلندم

کنی آخر تو باور

 

نه آن بیدِ ضعیفم که ترسم یا بلرزم

به هر توفان که آری، نفس دارم برزمم

ز تصیمم نگردم، دهی صد زخم و دردم

به قامت: استوار و به افکارم: بلندم

 

ز نسل آتش و دودم، خبردار!

که عمری مرگ آزمودم، خبردار!

به ارمانم به چشم بد نبینی!

که من آتش، که من دودم، خبردار!

 سلیمان دیدار شفیعی

 

نسخه ی ویدیوی این ترانه می توانید به روی لینک زیر در یوتیوب بشنوید و تماشا کنید:
https://www.youtube.com/watch?v=a9dOqEw_2ME&feature=youtu.be





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 15:7 روز پنجشنبه یازدهم دی ۱۳۹۳

مردمی بودیم که افتادیم، زمین خوردیم، گاه بلند شده روی پا شدیم و گاه دوباره به پاهایمان زدند و زدیم و رو به خاک مان کردند و رو به خاک مان کردیم. ما، مایی بودیم که (غیرت افغانی) مانرا که خود هیچ تعریفی از آن نداشتیم، کسی نداشت و مدعی قهرمانی در میدانی بودیم، که مال ما نبود. گفتیم که (بیدی نیستیم که ز هر باد بلرزیم)، اما گاهی تا سرحد ریشه کن شدن، رفتیم. اینهمه، از ما نبود، اما به ما رسید. میراثی که میراثدارش بودیم، اما صاحب و علتش، نه. اما... نسل من، (هست). صدا می کشد. نسل من، ن...سل باورمند است. نسل صاحب اندیشه با افکار بلند. نسل من، نسلی ست که خونش سپید نیست. می شنود، می بیند و از خود کنش نشان میدهد. بیدی نیست که بلرزد. درخت تناوری ست که ریشه در حال دارد، بر گذشته ی زشت سایه می افگند و آینده را میوه می دهد و بارور می سازد. نسل من، نسل حامله ست. نسل باردار. جنین اش اندیشه ایست که بطن نازا و بی باورِ میراث رسیده از گذشته را، در آینده باورمند می کند. باورمند به حرکت، به تغییر، به دگردیسی و دگراندیشی، به دگربینی و دگر بودن. نسل من، موجودات زنده ست که از گذشته بریده و رو به آینده دارد. نسل من، نسل تعریف شده ست، نه تحریف شده. نسل من، توستی. تویی که می خوانی، می بینی و از خود کنش نشان می دهی... ما دیگر واقعن (بید ضعیف) نیستیم و بادها نمی توانند ما را بلرزانند.

قهرمان: صدای از نسل من کار دیگری از من به صدای رسا و بی رقیب آریانا سعید و موسیقی بی نظیر شهرام فرشید
منتظر باشید.... به همین زودی





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 15:0 روز دوشنبه هشتم دی ۱۳۹۳

بوی خوشی می دهد دهانم
دیروز
تو را از من زیاد شنیدند.

 

سلیمان دیدار شفیعی





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 9:21 روز شنبه بیست و هشتم تیر ۱۳۹۳

در کوتاهه ها نمی گنجی
باید مولانا شد و
تو را مثنوی سرود.

سلیمان دیدار شفیعی





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 21:32 روز دوشنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۳

هیچ عشقی منطق ندارد

این شوکران را

باید بی فلسفه نوشید


"سلیمان دیدار شفیعی"





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 13:21 روز پنجشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۳

ع عشق را بردار
هرچه ماند
همانت هستم، نازنین!

س.د.ش





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 13:16 روز پنجشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۳

خیانت کرده ای با رای مردم
نمی ترسی تو از غوغای مردم
به خشم آید اگر این جنبش حق
نشانت می دهد معنای مردم

س.د.ش
(غنی نامه) برگِ چهار





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 13:15 روز پنجشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۳

گور پدر منطق
به جعلم
ثابت می سازم
که "نخستین متفکر جهانم".

 س.د.ش
(غنی نامه) برگ سوم.





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 13:14 روز پنجشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۳

معده اش نیست
نمیتوان به هضم تقلب
امیدوار بود

س.د.ش
(غنی نامه) برگِ دوم





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 13:13 روز پنجشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۳

کافیست "غنی" باشی و "کاندید"
گوسپند که هیچ
جنیات هم
برایت رای می ریزند.

 س.د.ش
(غنی نامه) برگِ نخست





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 21:54 روز شنبه هفتم تیر ۱۳۹۳

مُفت نخند!
خدا
هر دهنی را زیبا نیافریده

س. دیدار شفیعی
7-4-1392





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 9:40 روز دوشنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۳

از نقطه سر خط آغاز می یابیم

بی هیچ حرفی

در ته ی خط

با نقطه ای: پایان

سطور زندگی مان

گُنگ ترین پاراگراف تاریخ اند

که به درد هیچ خوانشی نمی خورند


سلیمان دیدار شفیعی

93/2/15





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 11:36 روز شنبه دوم شهریور ۱۳۹۲

مهم نیست در کجای فاجعه ام
چشمانت
اتفاقی بود
که نباید می افتاد

س.د. شفیعی
2/6/1392
24 آگست 2013




نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 11:42 روز چهارشنبه نهم مرداد ۱۳۹۲

دیری ست شعر، دردهایم را فریاد نمی زند. روحم را بخشیدم به ترانه تا مگر سُر و تالش، نفسی شود برای تمام بی نفسی هایم.به بانوان سرزمینم!

زن را مریم می گویند و فاطمه، حوا می گویند و آمنه؛ اما من، نمی بینم او را جز موجود آتش نشین، که در آتش زاده می شود، در آتش می زیید و در آتش، می میرد.
بانوی آتش نشین!
وقتی تمام عمرت شب است، چگونه روزی را که به نامت کرده اند، تبریک گویم!

بانوی آتش نشین
صدا و کمپوز:  آریانا سعید

شعر:           سلیمان دیدار شفیعی
موسیقی:     شهرام فرشید

این "دردنامه" در پیوند زیر قابل دریافت است. ببینید و بشنوید:

http://www.youtube.com/watch?v=Q_LWncSl8s4


بانوی آتش نشینم
زخم ناسور زمینم
بسکه درد و سوز و آهم
مرگ گوید آفرینم

                                من همینم، من همینم
                                دختر افغان زمینم
                                گرچه ناز و نازنینم
کَی جهان را مادرم من!
بارِ دوشِ پسرم من
برده ام؛ چون همسرم من
خواهرم، دردِ سرم من
                                بانوی آتش نشینم
                                زخمِ ناسور زمینم
                                بد نوشت از بسکه بختم
                                حامی ام گردید به کینم
                                                              من همینم، من همینم
                                                              دختر افغان زمینم
                                                              گرچه ناز و نازنینم
تا دلم گوید که تنگم
می زند دنیا به سنگم
از خود و بیگانه یکجا
هر دو می آید به جنگم
                               بانوی آتش نشینم
                               زخم ناسور زمینم
                               سوژه ی سنگسار خلقم
                               ننگ عرفم، داغ دینم
                                                              من همینم، من همینم
                                                              دختر افغان زمینم
                                                              گرچه ناز و نازنینم
همچو آهوی گریزان
در حریم گرگ و شیران
می زند آن یک به چنگال
میدرد این یک به دندان
                               بانوی آتش نشینم
                               زخم ناسور زمینم
                               هر قدم در هر مسیرم
                               دیو و دد اندر کمینم
                                                              من همینم، من همینم
                                                              دختر افغان زمینم
                                                              گرچه ناز و نازنینم

                                                     سلیمان دیدار شفیعی





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 11:9 روز شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۱

بالِ غرور من، احساسی ست برای بهاوی و نیکپا که بعد از آخرین مبارزه ی بهاوی، میان ساعت 2:00 و 3:30 سحر سروده شده است. فی البداهه گونه بود. فرصتی زیادی برای غور و تعمق بر این سروده نبود و نیست، و از جانبی هم چندان متمایل به دست زدن در آن نیستم؛ چون هر بند این سروده را مدیون همان لحظاتی ام که اشک می ریختم و این دو قهرمان را در ذهنم در روبرویم نشانده بودم و برای شان هی میگفتم. شاید هنوز هم نتوانسته ام آن احساس را آنگونه که بود و است، بیان کنم؛ اما هر چه است، برای تقدس و قدسیت همان لحظه دوستش دارم. این لحظه مستدام باد و جاویدان!ـ



بالِ غرور من!ـ

پرواز می‏‏‏دهی تو مرا تا کرانه‏ ها

تا آبیِ بلند

تا اوجِ افتخار

هرچند در مسیر تو است

کوه و سنگ و خار.ـ

 

بالِ غرور من!ـ

گرچه درین قفس

هر لحظه، هر زمان:ـ

تیغی به شاهرگِ احساس می‏کشند ـ

گرچه قناری‏ها:ـ

بی بال و بی پر اند

محکوم درد و مرگ و فنا می‏شوند و بند

اما تو سربلند:ـ

پرواز می‏کنی و مرا اوج می‏دهی

این عزم و رزم و همت ‏ات آید مرا پسند.ـ

 

بالِ غرور من!ـ

دیری‏ ست ملت‏ ات

به جولانگه‏ ی حیات

هر روز مِیرد و به سرش خاک می‏شود

بی بال و بی فضا

بی حامی و جامانده و افتاده، بی دعا

پیوند می خورد به جمع مرده و ممات

اما تو می‏ پری و مرا اوج می‏دهی

اینگونه من دوباره ز تو زنده می‏شوم

نازم به شهپرت!ـ

 

دیری‏ ست که مسیر تو را سنگ چیده اند

با فکر اینکه باز

خسته کنند تو را:ـ

این دیو، این سگان؛

اما تو می‏روی

با پای داغدار و هزار زخم در روان

تا راه را کنی به من و بعدِ من نشان

نازم به غیرت‏ ات!ـ

 

پرغوی های عصر و دوصد دیو بدسگال

همخانه‏ ی تو است

ویرانه تر از هر چه که ویرانه تو بینی

کاشانه‏ ی تو است

اما غرور آن،ـ

شان و شکوه و عزت و نام و سرور آن:ـ

از همت جانانه‏ ی تو است

نازم به بودنت!ـ

 

ابلیس در کنار من هر دم نفس کشد

داغ و جهنمی

هر ذره‏‏ از خودم که با من برابر است،ـ

خواهر، برادر است

دارد به قصدِ جان من از قبل دشمنی

گرچه درین دیار

نتابد ز روزَنَش

صلح و صفا و عشق

و یا مهر و روشنی

اما غرور من!ـ

شان و شکوه و عزت و نام و سرور من!ـ

با اینهمه بلا و جراحت که بر تنی،ـ

بی بال و بی پری ـ

این آسمان، بلند نباشد برای ما

وقتی که با تو ام، وقتی که با منی

 

سلیمان دیدار شفیعی

کابل

یازدهم اگوست 2012

21 اسد 1391

ساعت 3:20 سحر

 





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 22:21 روز شنبه دهم تیر ۱۳۹۱

این فکرهای خوب شما بد رقم بد است

یعنی درون کله ی تان خیلی گد- ود است

بگذار تا به فهم شما ساده تر شود

آغا! به عقل و مغزِ شما گُه مُه گد است

گپی عجیب نیست که دنیا زیر و روست

وقتی که چشمهای شما، غارِ مقعد است

داری چه کار می کنی؟ داری چه کار... که:ـ

شرم و عرق به صورتِ شیطانِ ارشد است

هر چه که از تو است قرآن و مقدس است

هر چه که از من است، چرا ضد یا رد است؟

تصویر تو به ذهن و دلم، یک برادر است

تصویر من به ذهن و دلت، آخ!... جسد است؟

تا بوده ام به حفظ تو "یاسین" خوانده ام

گردن زدی مرا، دلیل؟ خیلی مُرتَد است!ـ

محسوب کی شوی تو حتا مثلِ آدمی

وقتی لگامِ عقلِ تو خر پُشتِ سرحد است

آدم که نیستی ولی خرگریی تو

دارم یقین که درصدِ آن: صد در صد است

 

سلیمان دیدار شفیعی

09/03/2012





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 2:39 روز دوشنبه بیست و یکم آذر ۱۳۹۰

به خاطر کسب مقام نایب قهرمانی جنوب آسیا توسط تیم ملی فوتبال افغانستان


 

گول زدم هموطن !
می بینی؟!
پاهایم تنها برای بالا رفتن به کوه نیست
برای لگد زدن نیست
برای بردن نعش ات نمی روند دگر
اما می دوند برایت
تُند تُند
تا نفس بکشند
گرمی آرزوی هایت را-
سبزی فرشها.
و محو کند
سیاهی روزگارت را-
گامهایم.

برایت می دوم
فرش تا فرش
مُلک تا مُلک
شهر تا شهر
هرچند تشنه ام
هرچند گرسنه ام
هرچند کفشهایم
عاریتی ست از دشمن
اما می دوم
تُند تُند
و با گول-
می بندم این دروازه ها را
به رگبار
تا گُل بکارند دور نامت را
و سر بسایند
پای شانت را


سلیمان دیدار شفیعی

یازدهم دسامبر 2011

انقره، ترکیه





نویسنده : سلیمان دیدار شفیعی ; ساعت 2:30 روز دوشنبه بیست و یکم آذر ۱۳۹۰


شلیک می کنم

به زمین

به آسمان

اما خودم

به دوش خودم نعش می شوم


سلیمان دیدار شفیعی